دستور به حاضر شدن و فراخواندن شخص یا اشخاص به عنوان مظنون یا متهم و یا شاهد و مطلع به وسیله بازپرس یا مراجع قضایی، برای ادای توضیحات یا بازجویی و هر امر لازم دیگر در نزد ایشان و در زمان معین، احضار اشخاص گویند و به وسیله ابلاغ ورقه احضارنامه صورت می‌گیرد. در برخی موارد احضار متهم، نتیجه عدم توجه به احضار دادگاه و عدم حضور، صدور دستور جلب است.

 

اگر مدعی‌علیه بدون دلیل حاضر نمی‌شود، قاضی می‌تواند او را جلب و نیز تعزیر کند و اگر به دلایلی مانند بیماری، حبس و غیره حضور خوانده (مدعی‌علیه) ممکن نباشد، اگر در آن محل، حاکم یا قاضی باشد به او نیابت داده می‌شود و اگر نباشد، قاضی فرد صالحی را به جانشینی خود می‌فرستد تا در همان محل، داوری کند.

 

 

اخطار بیشتر در امور مدنی صادر و ابلاغ می‌شود و اخطار در موضوع به معنای یادآوری امری به فرد یا افرادی در پرونده‌های حقوقی است؛ برعکس احضار جنبه امری، اطلاعی و اعلامی دارد و ضمانت اجرایش صدور «دستور جلب» نیست.

 برگرفته از سایت باشگاه خبرنگاران جوان