وجوه افتراق متشاکی، متهم و مجرم 
از نظر قانونگذار میان فردی که مورد اتهام قرار دارد، پیش از آن که اتهام وارده به وی ثابت شود و پس از آن، تفاوت وجود دارد. به عبارت دیگر بار‌ها اصطلاحی همچون شاکی، متهم، مجرم و از این دست را شنیده‌ایم و بسیار نیز اتفاق افتاده است که این الفاظ را در جایی که باید استعمال شود، استفاده نکرده و هر یک را در جای دیگری به کار بردیم. مثلا شخصی که تازه شکایتی علیه وی ثبت شده را متهم یا مجرم خوانده‌ایم. در حالی که از نظر قانونی میان این الفاظ تفاوت وجود دارد و باید هر لفظ را در جای خود به کار برد.
چنانچه شاکی یا به عبارتی همان شخصی که جرم علیه او واقع می‌شود، تعقیب مرتکب را بخواهد و اقدام به شکایت کند، به فردی که علیه وی شکایت مطرح می‌شود، متشاکی (مشتکی‌عنه) یا همان مظنون گفته می‌شود.
استعمال لفظ مظنون به جهت این است که شاکی ادعا کرده و هنوز ادعای وی به اثبات نرسیده است. پس نمی‌توان صرفا با تکیه بر ادعای شاکی، عنوان مجرم را که دارای آثار حقوقی فراوانی است، به افراد نسبت داد. اما در ادامه تحقیق و رسیدگی به شکایت شاکی، مظنون احضار شده و به وی تفهیم اتهام می‌شود. به عبارت دیگر وی در جریان موضوع شکایت قرار می‌گیرد و چنانچه مشخص شود اتهام وارده متوجه مظنون است، در این مقطع وی متهم نامیده می‌شود.
متعاقب این اتفاق متهم به حکم قانون دارای حقوقی از جمله حق سکوت، حق داشتن وکیل و ... می‌شود. البته این مطلب به معنای عدم امکان استفاده از وکیل دادگستری توسط مظنون نیست بلکه منظور حقی است که توسط مقام قضایی باید به اطلاع متهم برسد.
اما همانطور که متهم دارای حقوقی است، بازپرس نیز بعد از وارد دانستن موضوع اتهام و تلقی کردن عنوان متهم بر فرد مظنون باید اقدام به صدور قرار تامین مناسب در خصوص متهم کند. در نهایت پس از آن که اتهام متوجه شخص مشتکی‌عنه شده و وی متهم شناخته شود، تحقیق و رسیدگی در مورد وی آغاز خواهد شد و در صورتی که مسلم شود متهم واقعا عمل مجرمانه را انجام داده است، عنوان مجرم در مورد وی به کار برده می‌شود. در برخی جرایم، اثبات جرم به‌گونه‌ای است که تحقیقات مربوط به آن را می‌توان در غیاب متهم انجام داد و اثبات جرم نیز بعضا نیاز به حضور وی ندارد .

برگرفته از حمایت